Gisteren was mijn hond jarig, maar hij heeft het klein gehouden dit jaar

Gisteren was een bijzondere dag. Mijn hond Bikkel was namelijk jarig. Hij is zeven jaar geworden en wat is die tijd toch hard gegaan.

Het was een gezellige dag. Overdag heb ik gewerkt en heeft hij naast mij op zijn kleed gelegen (tussendoor hebben we samen natuurlijk wel wat lekkers gegeten). ’s Avonds hebben we met het hele gezin (vriendin, kind, kat, ik en Bikkel) gegeten, gespeeld en naar de foto’s gekeken van Bikkel als pup (een baby dus). Mijn vriendin maakte daarbij de opmerking dat hij zo groot is geworden en ik zag hem zuchten van: “OMG, daar gaan we weer. Geef mij gewoon mijn bot en laat mij met rust.”. Dat krijg je als ze ouder worden.

Dit jaar geeft Bikkel geen feestje voor andere honden, omdat andere baasjes boos worden als hun hond niet wordt uitgenodigd. Bikkel heeft alleen niets met sommige irritante keffertjes. Om gezeur voor mij te voorkomen heeft hij daarom besloten om het feestje alleen met ons als gezin te vieren. Als tegenprestatie wilde hij dan wel dat hij alle botjes mocht hebben die de andere honden anders hadden gekregen. Dat vond ik ook wel een goed plan, want in mijn budget had ik al op die kostenpost gerekend en op deze manier blijft dat in balans. Dat is toch wel slim bedacht door Bikkel.

Eigenlijk kan ik maar aan één ding denken en dat is: wat worden ze toch snel groot die honden.